>> Deel 4

Wat heet jongerenwerk?

In jongerencentrum De Bakkerij wordt al dertig jaar lang jongerenwerk gepraktiseerd.
Activiteiten worden op poten gezet dóór en vóór jongeren van en vanaf 15 jaar.
In het bijzonder muziekactiviteiten blijken jongeren van en vanaf 15 jaar sterk aan te trekken en te binden.
0f het nu gaat om hiphop, jazz, punk, pop of country, het gebeurt allemaal in De Bakkerij.

In plaats van jongeren die elkaar uitschelden omdat zij bij ‘een andere groep’ zouden horen (zoals vaak het geval is op middelbare scholen), vormen zij binnen het jongerencentrum een hechte samenleving en leren zij culturele diversiteit van binnenuit kennen en waarderen.
Doordat de jongeren de activiteiten zelf vormgeven, leren zij zelfstandig en in samenwerking te werken.
Om dit alles gedaan te krijgen is een eigen ruimte waar zeer regelmatig bij elkaar gekomen kan worden van groot belang.
Het gevoel van het hebben van een eigen plek máákt het jongerenwerk, máákt dat jongeren zichzelf gaan ontplooien, omdat zij weten dat zij binnen een bepaald kader zichzelf mogen zijn.
Dit laatste geldt overigens niet slechts voor jongeren, maar voor alle leeftijden.

Dit blijkt ook uit de blijvende grote betrokkenheid van oudere jongeren bij het jongerencentrum, die zich nog steeds prettiger voelen bij een creatieve, open sfeer (met leuke live-muziek) dan in een ‘volwassen’ stamkroeg waar de hoofdactiviteit bier drinken lijkt te zijn.
hoewel de vrijwilligersactiviteiten inmiddels in handen zijn van jeugdigere leeftijden, kan ook de oudere bezoeker zich prima in het aanbod van het jongerencentrum vinden.
(Dat is geen pré, maar wel mooi meegenomen en vervult blijkbaar een behoefte aan uitgaansgelegenheden buiten het andere aanbod voor deze mensen om.)
Jongerenwerk is hiermee niet hetzelfde als het met tussenpozen aanbieden van een activiteit die van bovenaf geschikt is bevonden voor jongeren.

De gemeente wenst tienerwerk tezamen met jongerenwerk (of jeugdwerk) in één kleine ruimte te plaatsen.
Activiteiten worden hierbij uit elkaar getrokken alsof er sprake is van los zand.
Verder spreekt de gemeente over jongerencentrum De Bakkerij alsof het zou gaan om een vaste, niet aan verandering en verjonging onderhevige groep mensen die subsidie zouden trekken zonder dat er sprake zou zijn van jongerenactiviteiten.
De podiumfunctie wordt losgekoppeld van de totale activiteiten.

Hierbij rijst de vraag of de gemeente wel op de hoogte is van wat zich afspeelt in De Bakkerij (ondanks dat de gemeente met cijfers goochelt is er nooit naar gekeken) en wat jongerenwerk inhoudt.
Een visie over jongerenwerk is niet slechts noodzakelijk voor Stichting Welzijn, maar ook voor de gemeente, omdat zij dan pas zal kunnen bepalen aan welke eisen een ruimte voor het jongerenwerk in Castricum zal moeten voldoen.
Dan blijkt dat de Enjoy toch echt niet geschikt is voor én tienerwerk én jongerenwerk.
Of de huidige activiteiten, waar al dertig jaar bewezen behoefte aan is, worden klakkeloos stopgezet en men gaat het buskruit opnieuw uitvinden…

Castricum,
Mevrouw F. Rombout.

De Bakkerij en de maatschappij

De geschiedenis van de Bakkerij is er altijd een geweest van strijd tegen burgerlijke vooroordelen en gemeentelijk onbegrip en bureaucratie.
De dreigende sluiting van het jongerencentrum en het te magere alternatief dat de gemeente Castricum aandraagt voor herhuisvesting ervan heeft de strijdlust van de jongeren, die bang zijn voor het verdwijnen van het unieke karakter van dit bloeiende stukje jongerencultuur, nog eens flink aangewakkerd.

Met een verhuizing naar de voormalige discotheek Enjoy zouden de jongeren die gebruik maken van De Bakkerij bijna de helft van de ruimte die ze nu tot hun beschikking hebben moeten inleveren.
Daardoor zou er geen ruimte meer zijn om eventuele podiumactiviteiten te programmeren.
Met het verdwijnen van het podium, zoals iedereen dat vanuit De Bakkerij kent, zou het warm kloppend hart uit het jongerencentrum worden gehaald.
Wie anders beweert, heeft van de essentie van jongerenwerk niet genoeg begrepen of spreekt bezijden de waarheid.

De essentie is namelijk onder andere gelegen in het bevorderen en stimuleren van zaken als de zelfwerkzaamheid van jongeren en het ontplooien van initiatieven op de diverse gebieden waar hun interesse naar uitgaat en muziek, en zeker live muziek, staat bij hen zeer hoog op hun lijst van interesses.
Een podium dat de mogelijkheid biedt om onder andere live muziek te programmeren heeft, buiten het feit dat ze het leuk vinden om naar een spelende band te kijken en te luisteren, een inspirerende en motiverende uitwerking op jongeren; veel van die jongeren zullen later de vrijwilligers worden die het Jongerencentrum mede draaiende zullen houden.

Een eventuele geografische scheiding van een jongerencentrum en een podium, zoals de politiek dat probeert te verkopen aan de jongeren, zal het gevoel van betrokkenheid bij wat toch eigenlijk hun eigen plek zou moeten zijn, verkleinen.
Jongeren zullen zich verscheurd voelen tussen de twee locaties, raken op den duur teleurgesteld en gaan hun heil elders zoeken.
Daarmee zal de kans op hanggroepjongeren in Castricum sterk toenemen en krijgt de gemeente zeer waarschijnlijk te maken met dezelfde problemen als in mijn huidige woonplaats, waar bijvoorbeeld berichten over vernielingen helaas wekelijks de kranten halen.

Een podium zoals De Bakkerij heeft, dient mijns inziens zowel letterlijk als figuurlijk onlosmakelijk aan een jongerencentrum verbonden te zijn.
Wat dat betreft heeft De Bakkerij al vele jaren een belangrijke maatschappelijke functie voor de Castricumse jongeren, een functie die inmiddels zo vanzelfsprekend is dat de gemeente Castricum zich waarschijnlijk niet realiseert wat zij zich met de verhuizing van De Bakkerij naar een te kleine locatie uiteindelijk op de hals haalt.

Als oudere jongere en sympathisant van De Bakkerij tot slot mijn eigen, puur persoonlijke advies aan de gemeente Castricum.
Deze biedt helaas geen snelle afhandeling van het jongerenvraagstuk, maar lijkt mij op de lange termijn wel de juiste.

Mijne dames en heren: begin na jullie welverdiende zomerreces met een frisse kijk op de materie en ga toch maar eens serieus kijken naar het voormalige bedrijfspand van Fatels aan de Puikman.
De meeste door de diverse betrokkenen aangevoerde bezwaren tegen de vestiging van een jongerencentrum in zowel de voormalige discotheek als de onlangs in de discussie opgenomen dansschool aan de Dorpsstraat vallen daar goeddeels weg.
De Bakkerij heeft er maar een relatief klein gedeelte van nodig en met het oog op de verwachte ontwikkeling van de gemeente Castricum in de toekomst zal de behoefte aan een ruimte, die zelfs de mogelijkheid tot uitbreiding van meerdere culturele activiteiten biedt, alleen maar toenemen.

Laat de jongeren van De Bakkerij in de tussentijd gebruik maken van de ruimte waar ze nu zitten en gun ze later de plek waar ze recht op hebben.
Als we van gewoonterecht niet kunnen spreken, dan nog is het wel degelijk zo dat het jongerencentrum haar bestaansrecht, getuige het dit najaar te vieren 30- jarig jubileum, inmiddels wel heeft bewezen.
En wat mij betreft komen daar nog minstens 30 jaar bij.

Sander Zwikker, Beverwijk.

Wij van de Bakkerij
Het voortbestaan van De Bakkerij in Castricum hangt aan een zijden draadje. De jongeren voeren actie om hun jongerencentrum te behouden. Wat is hun drijfveer, wat is er dan zo leuk aan De Bakkerij, waar houden ze zich mee bezig? In ‘Wij van de Bakkerij’ laten we iedere week een jongere aan het woord.

Enjoy De Bakkerij?

Het gemeentebestuur van Castricum is al jaren op zoek naar een andere huisvesting voor het jeugd- en jongerenwerk in de kern Castricum. Het huidige pand De Bakkerij voldoet niet meer en moet plaatsmaken voor de nieuwe ontwikkeling van het Bakkerspleintje. In die herinrichting is geen plaats voor een jongerencentrum. In het collegeprogramma voor de periode 2002-2006 is afgesproken dat er een onderzoek zal plaatsvinden naar een geschikte locatie voor het jongerencentrum in het centrum van Castricum.
De afgelopen jaren is gebleken dat dit niet eenvoudig is. Toen de kans zich voordeed het horecapand Enjoy aan te kopen, zag het college dit als een buitenkans. Het beoogde gebruik van Enjoy is niet strijdig met het bestemmingsplan. Ofwel de jeugd en jongerenactiviteiten kunnen hier zonder procedure zo van start.

Momenteel wordt onderzoek gedaan naar de gewenste aanpassingen van dit pand. In de raadsvergadering van april krijgt de raad een voorstel voorgelegd voor het gebruik van Enjoy voor het jeugd en jongerenwerk en de benodigde gelden voor de aanpassingen. Het college gaat ervan uit dat Enjoy na de zomervakantie 2004 in gebruik genomen kan worden. Het is de bedoeling van het college dat het nieuwe jongerencentrum in Enjoy gebruikt gaat worden door alle verschillende jeugdgroepen die Castricum rijk is. De gemeente Castricum besteedt per jaar € 150.000 aan het jeugd- en jongeren werk. Van dit bedrag wordt € 100.000 besteed aan de kern Castricum. Tot op dit moment wordt dit geld besteed aan de huisvesting van De Bakkerij, de activiteiten die daar plaatsvinden en de inzet van de jongerenwerkers. Het college is van oordeel dat de inzet van deze middelen ten goede moeten komen aan alle jeugdgroepen.

Vrienden
De huidige groep jongeren, die zich verenigd heeft als Vrienden van de Bakkerij, zou één van de gebruikers van Enjoy kunnen worden. Tot op heden wijst deze groep Enjoy af als ongeschikt. Het college verwacht echte r met deze jongeren, in goed overleg, tot een werkbaar medegebruik te komen. Meer dan nu zullen de Vrienden van de Bakkerij zelf activiteiten moeten organiseren. Het is de bedoeling van het college dat de jongerenwerkers zich vooral bezig gaan houden met activiteiten voor de jeugd van 12 tot 18 jaar. Het door het college beoogde gebruik van Enjoy betekend een behoorlijke verandering voor de huidige gebruikers van De Bakkerij. Maar het betekent niet dat die groep zijn activiteiten niet meer kan uitoefenen. In tegenstelling tot wat de afgelopen periode in veel toonaarden in de kranten heeft gestaan, is ook in de Enjoy ruimte voor het podiumactiviteiten en er is plaats voor tweehonderd bezoekers. De vereniging Vrinden van de Bakkerij heeft de laatste tijd veel energie en creativiteit gestoken in het vragen van aandacht voor hun activiteiten en huisvestingswensen. Het lijkt mij thans het moment om die energie en creativiteit aan te wenden voor een nieuwe start in een prachtig gebouw op een mooie locatie. Het wordt Enjoy voor iedereen!

PETER KÖNST
Wethouder van Welzijn

Zaterdag 20 maart 2004

Hart uit jongerencentrum

“Zelf ben ik nooit als jongere in De Bakkerij geweest, ik kom oorspronkelijk niet uit Castricum. Maar ik heb wel iets met jongeren. Ik heb altijd jongeren opgevangen en pleegkinderen gehad. Het waren vooral de jongeren die niet het geëigende pad volgden, waar ik feeling mee had. Juist deze jongeren zijn zo boeiend, omdat ze creatief zijn, over andere dingen nadenken, over het leven bijvoorbeeld. Omdat ze van de politiek goed op de hoogte zijn en ook van de bewegingen in de maatschappij. Zulke jongeren vind je in de Bakkerij. Jongeren die zich heel intensief met muziek bezighouden, omdat muziek nu eenmaal dé uitingsvorm is voor jongeren, voor vrijwel iedereen. Daarom heb ik ook iets met De Bakkerij, waar ik acht jaar lang bestuursvoorzitter ben geweest. Daar maken jongeren zelf muziek, ze maken zelf theater, ze maken zelf cultuur.
Laat ik voorop stellen dat ik het op zich een goede zet vind dat de gemeente überhaupt iets heeft gekocht om het voor jeugd – en jongerenwerk in onder brengen. Het negatieve is echter dat je met de beperkte ruimte van de Enjoy straks alleen een jongerencafé overhoudt, en daar heb je er al genoeg van in Castricum.
Zonder podium en zaal haal je het hart uit het jongerencentrum. Natuurlijk kunnen ze proberen om elders dingen te organiseren, maar dat is dan niet van henzelf. Zo’n podium moet gewoon aan het jongerencentrum vastzitten of in ieder geval vlakbij. Je zegt ook niet tegen scholieren: ‘hier heb je een klaslokaal, maar voor handenarbeid moet je naar Alkmaar’.
Er is straks helemaal geen podium meer over in Castricum, een probleem waar niet alleen De Bakkerij last van heeft. Terwijl een goed podium voor bands een goede oefenruimte juist ook een aanzuigende werking kan hebben voor andere jongeren. Geen jongere tieners, er is volgens mij in Castricum geen behoefte aan tienerwerk. We hebben in de loop der jaren vanuit De Bakkerij tig keer geprobeerd iets op te zetten voor die groep, maar het is nooit van de grond gekomen. Jongeren van die leeftijd hebben genoeg mogelijkheden om uit te gaan, dat loopt wel.

Een combinatie van jonge en oudere jongeren, zoals de gemeente graag zou willen, kan eigenlijk ook niet. Alleen als je ze op aparte tijden van de ruimte gebruik laat maken. Ze hebben hele verschillende interesse, zijn met heel andere dingen bezig,. Denk alleen al aan het feit dat de ene groep wel en de andere geen alcohol drinkt.

Geen Enjoy dus, maar wat dan wel? Alweer een aantal jaren geleden hebben we gesproken met een architect over de mogelijkheden voor een simpel prefab gebouwtje, iets waar ook VVD-fractievoorzitter Marianne Bijvoet deze week aan memoreerde. Die mogelijkheden waren er wel degelijk, een mooie plek van Fatels aan de Puikman kunnen zijn. En dat is een stuk goedkoper dan de verbouwing van Enjoy. De jongeren hoeven ook helemaal geen luxe, wat wel eens wordt vergeten is dat ze een heleboel zelf kunnen, de zelfwerkzaamheid is heel groot, maar daar moeten ze wel de kans voor krijgen.”

JANINE CORNEL
Oud-bestuursvoorzitter van De Bakkerij

Zaterdag 13 maart 2004

Geld op toeleggen

Spelen in een band betekend voor mij dat ik een mogelijkheid heb om mezelf te uiten. Samen met de andere leden van Feverdream speelde ik wat de afgelopen jaren. Elke zaal in Nederland, van Italië via Engeland weer naar Duitsland én ook in de Bakkerij in Castricum.
We hebben in discotheken gespeeld, in clubs, kraakpanden, pubs en soms gewoon bij iemand thuis. Het maakt niet uit waar we muziek maken als we naar de ruimte – in de ruimste zin van het woord – krijgen om te doen waar we voor gekomen zijn. We zijn geen jukebox en we voelen ons meer dan alleen een band. Onze betalingen zijn dan ook drieledig. We krijgen betaald in geld, goodwill (promotie of naamsbekendheid) en ‘having a good time’, zoals in jongerencentrum De Bakkerij. De gages per show kunnen dan ook aardig uiteen lopen.

Levensdrang
Als wij een vast hoog gage zouden hebben, dan zou onze muziek slechts een verpozende manier van inkomsten vergaren zijn. Wij voelen ons prettiger bij de overgave aan de gedachte dat het een levensdrang is om inhoud aan dingen te geven die wij maken. We werken dan ook het liefst met enthousiaste mensen, met alleen geld verdienen zouden we het niet volhouden.

Het doet ons dan ook pijn om te horen dat er alweer een fantastisch zelf regulerend podium met een gezonde ‘kraak’-houding op de tocht staat. De Bakkerij is een kleine gezellige plek waar jongeren tussen de 16 en 24 in het weekeinde naar een band komen kijken, bijpraten, dansen en verliefd worden. De zaal zorgt dat er voor de bands gekookt wordt en dat er altijd wat fris en pils koud staat. Verder is het er bijna altijd vol!
Naast grote zalen als Vera, Doornroosje, Waterfront en 013, spelen wij ook een avond in de veel kleinere zaal van De Bakkerij. Dat was tijdens onze ‘LLIK’s Revolution No.10 tour’ samen met Oil en Mono. Voor een lager gage dan we gebruikelijk vragen, dat kan ook niet anders bij een zaal van dit formaat. Maar als ik terugdenk aan hoe ik daar, al doordrenkt van het zweet, de laatste noot van de avond aansloeg en door de door zweet veroorzaakte mist een oprechte waardering in een overvolle Bakkerij zag, zou ik er zelfs geld op toeleggen. Die vibe, die vergeet je gewoon nooit meer.

RENÉ VAN LIEN

Zaterdag 6 maart 2004

Het belang van open jeugd- en jongerenwerk

Ik woonde nog maar vrij kort in Castricum toen ik in 1984 min of meer bij toeval in het bestuur van de Bakkerij terechtkwam. Ik maakte toen voor het eerst kennis met het open jongerenwerk. En ik was aangenaam verrast. Eindelijk een plek waar in mijn kinderen veilig naar toe kon sturen, want ondanks alle indianenverhalen die in het dorp de ronde deden, kon ik zelf constateren dat er van overmatig drugsgebruik geen sprake was. Met name op het gebruik van harddrugs werd door de staf resoluut gereageerd: de gebruiker(s) werd(en) uit de Bakkerij gezet. Naast bier en wijn werd er geen alcohol geschonken. Door de grote onderlinge sociale controle werden meisjes niet lastig gevallen en van geweld was al helemaal geen sprake. Naast de betaalde jongerenwerkers zorgde een grote groep vrijwilligers voor een aantrekkelijk aanbod van muziek en andere culturele uitingen, voor de bediening aan de bar en in het koffiehuis en voor de organisatie van informatie-thema- en discussiebijeenkomsten, theatervoorstellingen e.d. Het koffiehuis was vrijwel elke dag open en bood jongeren een huiskamer waarin zij spelletjes konden doen en met elkaar en met de jongerenwerkers konden praten. Als voorzitter van het bestuur ben ik veel aanwezig geweest in de Bakkerij en ik heb gezien hoe jongeren met problemen weer op werd werden geholpen. Ik heb respect gekregen voor de jongeren die zoveel tijd investeerden in hun Bakkerij en voor de werknemers die zoveel tijd investeerden in onze (Castricumse) jongeren.
Nu staat het jeugd- en jongerenwerk voor de zoveelste keer op de tocht. Ik ben het met de gemeente eens. Het huidige gebouw is niet geschikt voor jeugd- en jongerenwerk. Het is te oud en te slecht onderhouden (ondanks de forse huurde die Bakkerij hiervoor aan de gemeente moest afdragen) en bovendien is het veel te klein.
Een gemeente die zijn jonge inwoners serieus neemt, zorgt voor goed jeugd- en jongerenwerk. En dat moet ook wat mogen kosten, want als je kijkt naar de kosten voor de jeugdzorg gaan hier de kosten zeker de baat uit. Dus gemeenteraad maakt een goede beleidsnota over het open jeugd- en jongerenwerk en investeer geld in de toekomst van onze jongeren.
Enkele randvoorwaarden daarbij zijn: een goede begeleiding bestaande uit minimaal twee jeugd- en jongerenwerkers en een geschikte huisvesting. In die huisvesting moet voldoende ruimte zijn voor een huiskamer voor tieners en een koffiehuis voor jongeren, want jeugd onder de zestien jaar moet niet aangewezen zijn op een ruimte waar ook bier getapt wordt. Daarnaast moet er minimaal één oefenruimte voor bands aanwezig zijn en één grote zaal voor optredens en feesten. Naast een kantoor voor de jongerenwerkers en de vrijwilligers moet er ok een goed afgesloten opslagruimte voor apparatuur e.d. zijn. De tot nu toe aangedragen oplossingen voldoen niet aan deze eisen. Er moet dus gezocht worden naar betere huisvesting en misschien zelfs nieuwbouw.
Ik roep de gemeenteraad, maar ook de jongeren op om samen nieuwe oplossingen te zoeken, wat het jongerenwerk, dat al meer dan dertig jaar in Castricum zijn nut bewezen heeft, mag niet worden afgebroken.

Ria Beens
ex-voorzitter van de Bakkerij, ex-gemeenteraadslid, lid statenfractie Groen-Links NH

Woensdag 10 maart 2004

VVD is tegen gebruik Enjoy voor tieners

CASTRICUM-Oppositiepartij VVD is faliekant tegen het gebruik van Enjoy voor tienerwerk. Volgens de Castricumse liberalen hebben onder meer werkbezoeken van raadsleden dit aangetoond. Ook als er veel geld tegenaan wordt gegooid om de voormalige discotheek geschikt te maken, zal het niet functioneren, denkt de VVD.

De liberalen gaan de in commissie welzijn van donderdag proberen om de rest van de gemeenteraad te overtuigen dat Enjoy niet bestemd moet worden voor tienerwerk. Maar het college van burgemeester en wethouders wil het voormalig jeugd- en jongerenwerk – dat het college tegenwoordig schaart onder de noemer ‘tienerwerk’ – juist wél in de Enjoy, tegenover het station, situeren.

De jongeren in Castricum kunnen nu nog hun hart ophalen in De Bakkerij. Maar deze gaat sluiten en het college heeft na lang wikken en wegen besloten de voormalige discotheek te bestemmen als nieuwe locatie. Te klein, vinden echter de jongeren en Stichting Welzijn.

Thee
,,Wat willen we met het jongerenwerk in Castricum? Wat wil het college eigenlijk met onze jongeren. En wat gaan we doen met Enjoy? Allemaal dingen die we in de commissie welzijn willen bespreken”, aldus fractievoorzitter M. Bijvoet. ,,Vinden we als gemeenteraad bijvoorbeeld dat het tienerwerk moet plaatsvinden in een discotheek annex kroeg? Moet het geschikt zijn voor studie, of alleen maar om thee te drinken?”

Ze benadrukt dat haar partij geen tegenstander is van jongerenwerk, maar wel van de gekozen locatie waar zich dat dan af moet spelen. ,,We hebben in het najaar met alle commissieleden een bezoek gebracht aan Enjoy. De geluiden waren toen niet zo positief. Voor mijn gevoel hadden we wat betreft de keus voor die locatie allemaal een andere mening dan de wethouder. Ik hoop dan ook dat ik de neuzen in de commissie allemaal dezelfde kant op kan krijgen. Mijn verwachting is dan ook dat me dat lukt, te meer omdat tijdens die bezoeken duidelijk werd dat we allemaal vonden dat dit geen goede locatie is.”

Haar doel is een motie voor de raadsvergadering van maart voor te bereiden die er uiteindelijk toe moet leiden dat Enjoy definitief afvalt als locatie voor het jongerenwerk.

Wethouder P. Könst was gisteren niet bereikbaar voor commentaar.

Dinsdag 2 maart 2004

Oefenen

Het is woensdagavond, ik ben nog maar net thuis, ik moet echter om zeven uur al snel weer weg. Op weg naar jongerencentrum De Bakkerij, met m’n saxofoon achter op m’n fiets.
Door de natte sneeuw en kou kom ik geheel doorweekt aan. Ik loop naar boven, naar het koffiehuis. Ik groet iedereen en neem eerst maar eens een warme bak thee. De thee neem ik vervolgens mee naar beneden om te kijken of er beneden (in de zaal) al iemand is. Niet dus, ze zullen wel over een kwartier komen, denk ik, en ik ga nog eventjes behaaglijk boven op een warme bank zitten.
Tien minuten later pak ik mijn saxofoonkoffer en ga weer naar beneden. Terwijl ik mijn saxofoon aan het uitpakken ben, komt de eerste binnen, een besneeuwde Willem. “Hoi Willem, alles goed?” “Ja, ik heb net tentamen gehad, blablabla”.
Tijdens ons gesprek komen Wietse en Sander binnen. We beginnen met het opbouwen en aanleggen van de monitors en microfoons en ondertussen komen de laatste bandleden Joris, Loek en Maarten binnen met een half drumstel. De andere helft van het drumstel kunnen we van De Bakkerij lenen.
Na wat geblaat in de microfoons (om alles af te stellen) kunnen we beginnen. Ja, beginnen… Maar welk nummer dan? Uiteindelijk is het gewoon wie het hardste schreeuwt die wint. het wordt het nummer NEE! Aangezien we aanstaande vrijdag moeten optreden, besluiten we de setlist door te spelen.

Gezellig
Na ongeveer anderhalf uur spelen, ruimen we alle instrumenten en apparatuur op en gaan we weer naar huis. Alleen ik besluit nog even boven in het koffiehuis een biertje te gaan drinken, gezellig aan de bar met vrienden en mensen die ik niet ken. Kletsen over zin en onzin.
Uiteindelijk ben ik half elf ‘s avonds thuis. “Hoi mam!” “Waarom ben je zo laat?” “Tja, het oefenen liep een beetje uit.”
Gelukkig maar dat ik samen met mijn band in Castricum kan oefenen. In Castricum is verder nergens een geschikte oefenruimte te vinden. En dat nog wel voor nop. Nou ja, we moeten in ruil voor het gebriuk van de ruimte en de apparatuur twee optredens per jaar in De Bakkerij verzorgen. Maar wat is er leuker dan optreden in de Bakkerij?

MARISKA JAS, lid van de band De Skatjes

Zaterdag 28 februari 2004

Koffiehuis

In mijn leven speelt jongerencentrum De Bakkerij al vier jaar lang een heel grote rol. Als onzeker pubermeisje kon ik me niet inden in het uitgaansleven dat Castricum en omstreken te bieden heeft. Tot ik De Bakkerij ontdekte. Toen ik in het jongerencentrum terechtkwam, werd mijn onzekerheid al snel weggenomen door de open houding van de vrijwilligers. Of ik ook vrijwilliger wilde worden? Al snel voelde ik me er thuis en geaccepteerd.
In de periode dat ik op de middelbare school zat, bracht ik na de les veel middagen door in het koffiehuis, boven in het pand. In dit koffiehuis, dat iedere werkdag van drie uur ‘s middags tot middernact geopend is, kun je een potje schaken, thee drinken, je huiswerk maken of gewoon gezellig kletsen. Er wordt wel eens een trivianttoernooi georganiseerd, een jamsessie of je kunt aanschuiven bij een bord- of kaartspel dat wordt gespeeld.
Ik heb een tijdje elke week op de donderdagmiddag achter de bar gestaan in het koffiehuis en sloot de dag dan af met de wekelijkse donderdagavondfilm. Mijn creativiteit kon ik uiten in het schilderen van het pand. Ik leerde tappen in het weekeinde, woonde vergaderingen bij, leerde samenwerken en voelde dat ik verantwoordelijkheid en inspraak had in de gang van zaken

Buitenbeentje
Dit alles is van grote invloed geweest op mijn ontwikkeling. Zonder De Bakkerij zou ik me nu misschien nog steeds een buitenbeentje hebben gevoeld. Vrienschappen ontstaan tussen jongeren van verschillende leeftijden, met verschillende muzieksmaken en kledingstijlen. Waar je in elke kroeg of discotheek beoordeeld wordt op je uiterlijk, kijkt de gemiddelde Bakkerijer verder dan dat. Ik heb zelf veel vrienden gevonden in het jongerencentrum en ben in aanraking gekomen met muziek die ik elders niet snel zou tegenkomen.
Er is dus wel degelijk vraag naar een jongerencentrum als dit, dat bewijst de grote (en gestaag groeiende!) groep bezoekers en vrijwilligers. Persoonlijk zal het me veel pijn doen een uniek podium dat door veel vrijwilligers draaiende wordt gehouden, zomaar te zien verdwijnen. Ik zou niet weten waar ik dan heen moet gaan om zo’n open sfeer te proeven en met zo’n gemengde groep vrijwilligers actief te zijn. Ik voel me letterlijk in de kou gezet.

RIMKE KOPER

Zaterdag 21 februari 2004

Ingezonden brief:

Bakkerij moet blijven

Leuk, die rubriek Jong èn Castricum! Ik las met plezier over Bente Morsch, een buurjongen van verderop in onze straat. Hij heeft volgens mij volkomen gelijk dat de Bakkerij moet blijven. Ik vind het maar raar, dat men het gebouw wil slopen en er geen andere plek voor in de plaats geeft. Jongeren hebben heel hard een eigen plek nodig om elkaar te ontmoeten. Ik heb de indruk dat de Bakkerij op dat punt uitstekend functioneert. Hopelijk blijven de jongeren vechten voor deze, of desnoods een alternatieve locatie. Hangjongeren zijn er al genoeg in de wereld. Gelukkig willen zij dat niet worden.

Groeten,
Marijke Lute

Woensdag 18 februari 2004

Herinneringen

Dat De Bakkerij dreigt te verdwijnen en dat de jongeren hier flink actie tegen voeren, moge duidelijk zijn. Veel vrijwilligers van De bakkerij krijgen vragen van plaatsgenoten hoe het nou allemaal precies zit en wat De Bakkerij nou eigenlijk is en doet. Ik krijg ook veel reacties op een uitzending over De Bakkerij bij TV Noord-Holland. Mijn oud-tante uit Purmerend belde enthousiast op om te zegen dat ze me op tv had gezien. Ook zij vond dat De Bakkerij moest blijven, met wat ze gezien en gehoord had!
Toch heeft De Bakkerij bij sommige Castricummers nog het stempel ‘drugshol’. Om meer duidelijkheid en sympathisanten te krijgen hebben we besloten vandaag een open dag te houden. Met zo’n twintig vrijwilligers hebben we ons hier flink mee beziggehouden. Dat hier veel tijd in gaat zitten, hebben we geweten. Vooral de expositie ‘Dertig jaar De Bakkerij’ kostte veel tijd en inspanning. Wel erg leuk om voor te bereiden. Na een grondige doorzoeking van het pand kwam heel wat boven water van de afgelopen (bijna) dertig jaar.
Ontzettend veel foto’s en oude krantenknipsels moesten gesorteerd worden. Een tijdrovend karwei, aangezien er niet altijd even goed is gedocumenteerd. De hulp van oude vrijwilligers was dan ook erg welkom. Ik kom zelf ruim zeven jaar in De Bakkerij, dus ook voor mij kwam er veel herkenbaars voorbij. ‘Oude bakboeken’ die op de bar hebben gelegen en waar mensen hun verhalen in kwijt konden, brengen veel herinneringen terug. En natuurlijk de jarenlange drukbezochte rommelmarkten tijdens Koninginnedag staan op de foto. Maar ook recente foto’s van de acties worden geëxposeerd.
Ik ben erg benieuwd naar de opkomst vandaag. Vrijwilligers hebben hard hun best gedaan om iedereen op de hoogte te brengen. Familie, vrienden, buren én raadsleden, wethouders en de burgemeester zijn uitgenodigd. Mijn moeder komt in elk geval. Zij is benieuwd naar de smartlappen accordeonist Martijn. Toen ik net vrijwilliger was, kwam ze verschillende keren langs om te kijken waar ik uithing als 14-jarige tiener. Zij begrijpt goed waarom jongeren zich thuis voelen in De Bakkerij. Zij zegt altijd dat ze vroeger ook in De Bakerij zou zijn gekomen als ze in Castricum was opgegroeid. Wie weet denkt elke bezoeker er na vandaag wel zo over.

EEFJE BORST
Jongerenwerkster

Zaterdag 14 februari 2004

14 FEBRUARI, VALENTIJNSDAG

Bakkerij houdt open dag met muziek en tentoonstellingen

CASTRICUM – ‘Wie wil jij beter leren kennen op Valentijnsdag?’Onder dat motto organiseerd jongerencentrum de Bakkerij een open dag op Valentijnsdag, zaterdag 14 februari. Het jongerencentrum wil hiermee laten zien wat het allemaal doet en ook aandacht vragen voor de strijd om een passende huisvesting.

Tijdens de open dag is van alles te doen, te zien én te horen en interessant voor jong en oud. De dag begint om 12.00 met een feestelijkke opening door de gastheren én vrijwilligers van de Bakkerij, Leon en Dion.
Tot middernacht is er een gevarieerd programma en tentoonstellingen.
Van 12.30 uur tot 15.15 uur betreden diverse artiesten het podium in de benedenzaal. Castricum Onrust brent raps’s over de Bakkerij en het behoudt daarvan ten gehore. Dichtkunstenaar Siger zal afgewisseld door voordragers Stijn en Meindert de emoties van de bezoekers van de Bakkerij poëtisch verwoorden. Daarnaat laat accordeonist Martijn verschillende smartlappen de revue passeren.

Vanaf 15.30 uur is er een jamsessie onder leiding van de Castricumse gitaarleraar Auke Hofstra. Hij komt al sinds de beginjaren in het jongerencentrum. Hofstra weet zijn binding met de Bakkerij muziekaal te uiten en wil hier graag andere muzikanten bij etrekken in de jamsessie. Iedereen is dan ook welkom om mee te jammen. De jamsessie is tot ongeveer 19.00 uur.
Vanaf 20.00 uur is de beurt aan drie Castricumse bands. In het jongerencentrum oefenen dagelijks bands die een aantal keer per jaar de gelegenheid krijgen om podiumervaring op te doen in de Bakkerij.

Bands
Tijdens de open dag spelen er drie bands die al aardig wat ervaring hebben opgedaan. De driekoppige band Oddlane bestaat uit vaste bezoekers en vrijwilligers van de Bakkerij. Iedere dinsdag komen zij in de vooravond oefenen en die discipline is terug te horen in hun optreden. Gitaarrock is het resultaat.
Na Oddlane is het de beurt aan Acidified Soup. Deze band bestaat uit een bassist, gitarist, toestenist en drummer en de muziekstijl is moeilijk moeilijk te omschrijven. Gitaarrok gecombineerd met noise komt het dichtste bij een omschrijving van hun geheel eigen stijl.
De vier leden van de band hebben elkaarin jongerencentrum de Bakkerij ontmoet en spenderen hun vrije tijd, naast repeteren, al jarenlang aan het vrijwilligerswerk in het jongerencentrum.

De blazerssectie van De Skatjes is een van de ‘producten’ van
de Bakkerij. Ze sluiten swingend de open dag af.

De Skatjes
Als laatste treden op De Skatjes. Deze inmiddels regionaal bekende Ska-band oefent elke woensdag in de Bakkerij. De band vult het pidum met gitaristen, een drummer, basgitarist, toetsenist, zangers en blazers. Alle nummers basserden de revue en dat betekend: dansen, dansen en dansen!
De tentoonstelling in de bovenzaal laat de roerige geschiedenis va jongerencentrum de Bakkerij zien, aan de hand van foto’s, krantenberichten en informatiebladen (OEI, Bakazine en Bakboek).
Het kantoor op de bovenverdieping is deze dag voor de Vereniging Vrienden van de Bakkerij. Deze zet zich in voor het behoud van het jongerencentrum. Enkele bestuursleden zijn aanwezig voor uitleg.
In de benedenzaal van het jongerencentrum is een expositie te zien van zelfgemaakte kunst door vrijwilligers en bezoekers van de Bakkerij, met als thema ‘je gevoel voor de Bakkerij’.
Meer informatie is er ook op www.vriendenvandebakkerij.nl. Bellen naar jongerencentrum de Bakkerij kan ook: tel. 0251 – 654877 / 679112. Het jongerencentrum is aan het Bakkersplein 1 te Castricum.

Woensdag 11 februari 2004

Open dag in De bakkerij

Trombonist Jouri van De Skatjes,
een van de drie band die ‘s avonds
op het podium staan

Er is de laatste tijd veel gesproken en geschreven over het voortbestaan van jongerencentrum De Bakkerij. Iedereen die wel eens wil zien waar de jongeren zo hard voor strijden is uitgenodigd om zelf een kijkje te komen nemen. Op zaterdag 14 februari wordt er een open dag gehouden. Tijdens deze dag is er genoeg te doen, te zien en te horen. Jong en Oud is welkom.

De open dag gaat van start om12.00 uur. Een tentoonstelling laat de roerige geschiedenis van het jongerencentrum zien. Het kantoor op de bovenverdieping is tijdens de open dag geopend en hier is informatie te vinden over de Vereniging Vrienden van de Bakkerij. Deze vereniging zet zich in voor het behoud van het jongerencentrum in Castricum.
In de benedenzaal van het jongerencentrum is een expositie van zelfgemaakte kunst te zien. Het resultaat is een expositie met verschillende kunstvormen met als thema ‘je gevoel voor de Bakkerij’. Van 12.30 uur tot 15.15 uur zullen diverse artiesten het podium in de benedenzaal betreden.Vanaf 15.30 uur is er een jamsessie onder leiding van de Castricumse gitaarleraar Auke Hofstra. Na het herinrichten van de zaal is het vanaf 20.00 uur de beurt aan drie Castricumse bands: Oddlane, Acidified Soup en De Skatjes.
Het volledige programma is te vinden elders in deze krant.

Woensdag 11 februari 2004

Open dag met afwisselend programma

Jongerencentrum De Bakkerij opent deuren voor jong en oud

Castricum – Jongerencentrum De Bakkerij organiseert een open dag op 14 februari. Er is de laatste tijd veel gesproken en geschreven over dit jongerencentrum en haar onzekere toekomst. Iedereen die wel eens wil zien waar de jongeren zo hard voor strijden, is uitgenodigd om zelf een kijkje te komen nemen. Tijdens de open dag is genoeg te doen, te zien en te horen. Het programma is zo samengesteld dat er voor iedere bezoeker, jong en oud, genoeg te beleven is.

De open dag wordt om 12.00 feestelijk geopend door de gastheren en vrijwilligers van de Bakkerij Leon en Dion. De opening zal plaatsvinden in de benedenzaal van het jongerencentrum. Naast een gevarieerd programma is er tot 00.00 uur de gelegenheid om een tentoonstelling in de bovenzaal, het zogenaamde koffiehuis, te bekijken. Deze tentoonstelling laat de roerige geschiedenis van de Bakkerij zien.

Geschiedenis
In 1972 ontstond in Castricum de vraag onder een grote groep jongeren naar een eigen jongerencentrum. Na twee-en-een-half jaar overleg met de gemeente was het in oktober 1974 dan eindelijk zo ver: jongerencentrum De Bakkerij opende haar deuren. Nu, bijna dertig jaar later, is de Bakkerij nog steeds een goedlopend jongerencentrum, maar wordt wel net uitsterven bedreigd. Met het tentoonstellen van foto’s, krantenberichten en informatiebladen kan iedereen een beeld krijgen van de rol die De Bakkerij speelt en heeft gespeeld in het Castricumse culturele leven.

Het kantoor op de bovenverdieping is tijdens de open dag geopend voor de Bakkerij in het heden.Afgelopen november is de Vereniging Vrienden van de Bakkerij opgericht.
Deze vereniging zet zich in voor het behoud van het jongerencentrum in Castricum. Meer informatie over deze vereniging en de gelegenheid om lid te worden is te verkrijgen van enkele bestuursleden die in het kantoor aanwezig zullen zijn.

Expositie kunst
In de benedenzaal van het jongerencentrum is een expositie van kunst te zien. De vrijwilligers en bezoekers van de Bakkerij hebben in de week voorafgaand aan de open dag hun creativiteit goed gebruikt.
Het resultaat is een expositie met verschillende kunstvormen met als thema ‘je gevoel voor de Bakkerij’. Deze expositie is de hele dag door te bezichtigen tijdens het afwisselende programma dat staat gepland voor de benedenzaal.

Voordrachten
Van 12.30 uur tot 15.15 uur zullen diverse artiesten het podium in de benedenzaal betreden. Castricum Onrust brengt rap’s over de Bakkerij en het behoudt daarvan ten gehore. Dichtkunsternaar Siger zal afgewisseld door voordragers Stijn en Meindert de emoties van de bezoekers van de Bakkerij poëtisch verwoorden. Daarnaast zal accordeonist Martijn verschillende smartlappen de revue laten passeren.

Jammen met Auke
Vanaf 15.30 uur is er een jamsessie onder leiding van de Castricumse gitaarleraar Auke Hofstra. Hij komt als sinds de begintijden van de Bakkerij, in de jaren ’70, in het jongerencentrum. Auke weet zijn binding met de Bakkerij muzikaal te uiten en wil hhier graag andere muzikanten bij betrekken in de jamsessies. Iedereen is dan ook welkom om mee te jammen. De jamsessie zal rond 19.00uur eindigen.

Drie Bands
Na het herinrichten van de benedenzaal is het vanaf 20.00 uur de beurt aan drie Castricumse bands. De driekoppige band Oddlane bestaat uit vaste bezoekers en vrijwilligers van de Bakkerij. Iedere dinsdagavond komen zij in de vooravond oefenen en die discipline is terug te horen in hun optreden. Na Oddlane is het de beurt aan Acidified Soup. Deze band bestaat uit een bassist, gitarist , toetsenist en drummer en hun muziekstijl is moeilijk te omschrijven. Gitaarrock gecombineerd met ‘noise’komt het dichtst bij een omschrijving van hun geheel eigen stijl. Die vier leden van de band hebben elkaar in jongerencentrum de Bakkerij ontmoet en spenderen hun vrije tijd, naast repeteren, al jarenlang aan het vrijwilligerswerk in het jongerencentrum.
Als laatste zullen De Skatjes het publiek aan het dansen brengen. Deze inmiddels regionaal zeer bekende Ska-band oefent elke woensdag in de Bakkerij. De band vult het podium met gitaristen, een drummer, basgitarist, zangers en blazers.
De tentoonstelling ’30 jaar Bakkerij’zal tot 00.00 uur te bezoeken zijn. De benedenzaal is geopend tot 2.00 uur. Na 00.30 uur is er geen toegang meer mogelijk op zaterdagavond.Voor meer informatie over de open dag: www.vriendenvandebakkerij.nl of bel naar jongerencentrum de Bakkerij (0251) 654877/679112.
Het jongerencentrum is te vinden aan het Bakkersplein 1 in Castricum en te herkennen aan de voorgeveltekst: ‘De Bakkerij blijft.!’.

Woensdag 11 februari 2004

Jong èn Castricum

In deze rubriek komen jongeren uit Castricum aan het woord. Ook worden er een aantal favoriete uitgaansgelegenheden bezocht. Organisaties en verenigingen voor jongeren en politici mogen hun zegje doen. Maar eerst de jongeren zelf!

” Ik heb van mijn hobby mijn werk gemaakt”

Bente Morsch is 18 jaar woont,
werkt in Castricum en volgt een
opleiding in Alkmaar.

Uitgaan
“Ik ga voornamelijk uit in ‘de Bakkerij’. Ongeveer drie a vier keer per week. Door de week zit ik vooral in het koffiehuis. Dat is boven in ‘de Bak.’Daar kun je rustig een biertje drinken en muziek luisteren. ‘De Bakkerij,’ is gewoon zo’n huis waar iedereen komt. Op vrijdagavond ga ik wel eens naar de CityPool. Ook ga ik zo nu en dan naar optredens in bijvoorbeeld ‘de Melkweg’ in Amsterdam. Ik ga graag naar Ska bandjes en naar allerlei andere muziek luisteren. De relaxte sfeer maakt ‘de Bak’ bijzonder. Iedereen wordt geaccepteerd. Ik heb onlangs een dierenquiz georganiseerd in ‘de Bak’ met allerlei vragen en prijsjes uit de winkel. Iedereen deed fanatiek mee. Een van de vragen was bijvoorbeeld: ‘Hoeveel liter melk geeft een koe?’

Werk en hobby
“Ik werk vier dagen per week in een dierenspeciaalzaak. Het is hartstikke leuk om klanten te helpen en ik kan mijn kennis gebruiken. Ik ben zelf een fervente visser dus ook over de hengelsport kan ik goed adviseren. Een dag per week volg ik een opleiding tot dierenverzorger in Alkmaar. Dat is een MBO opleiding. Ik heb eerder het VMBO gevolgd. Met deze opleiding kan ik in een dierentuin werken of bij een kinderboerderij. Of werken in een dierenspeciaalzaak. Dat is wat ik dus nu ook al doe. In het tweede jaar beslis ik welke richting ik ga doen. Ik vind het hartstikke leuk. Ik heb van mijn hobby mijn werk gemaakt. Want ik ben al mijn hele leven bezig met dieren. Thuis heb ik vissen, muizen, hagedissen, hamsters, kikkers en salamanders gehad. Ik heb nu nog kreeften en hagedissen en mijn hond ‘Sproet.’ De hond hebben we van een vriend gekregen. Ik hou heel veel van die hond en mijn ouders ook. Verder ben ik een jazzliefhebber.
Lindy Hope is een heel onbekende jazzdans. Op muziek uit de jaren 40. Dat is best swingend. Ik vind Count Basie en Duke Ellington heel goed. Dat zijn Big Bands. Geld geef ik uit aan uitgaan, hengelsport, beesten en kleding. Af en toe naar de film. Mijn sport is momenteel aiki/karate. Dat is een combinatie van aikido en karate. Voetballen vind ik ook leuk maar dat past niet meer in mijn week.”

Vissen
“Bijna al mijn vrije tijd gaat in vissen zitten. Ik vis in binnenwater. Ik doe de jeugdcursus en doe mee aan wedstrijden. Nee, ik vind het niet zielig. Het is sport en techniek om zoveel mogelijk vis te vangen. Bij de techniek gaat het om de dikte van de lijnen; de dobbers en het voer. Soms gaat er s ávonds een hele club vrienden mee. Met een biertje erbij is het hartstikke gezellig.”

Thuis in Castricum
“Ik woon samen met mijn ouders en een zus. Ik ben wel altijd op pad. Naar vrienden een spelletje doen, vissen of naar ‘de Bak.’ Ik hoef niet meer op een bepaalde tijd thuis te zijn.
Ik vind het heerlijk om hier te wonen. Ik heb visvrienden en stapvrienden. Met een hele club vrienden gaan we twee keer per jaar samen met vakantie. In de herfst naar Friesland of Drenthe en in de zomer naar camping Bakkum. Omdat we verschillende opleidingen zijn gaan doen is het leuk om elkaar in die vakanties uitgebreid te zien en te spreken. We gaan al een jaar of drie samen met vakantie.”

Wens
“‘De Bak’ mag niet weg. Dan worden we hangjongeren. Laatst was er een actie vanwege “de Bak’ om te laten zien wie en wat we zijn. Zegt er een voorbijganger: ‘ik ga toch geen geld geven voor hangjongeren.’ Nú zijn we dat niet. Dát worden we dus als de gemeente ´de Bak´ sluit . Veel Bakkerij jongeren willen nergens anders heen en ze passen ook niet in de kroegen. Er zijn gewoon verschillende soorten jongeren.”

De toekomst
“In Castricum blijven en net zo gelukkig zijn als nu. En verder? Gewoon huisje, boompje, beestje, dénk ik. Veel beesten en een stukkie grond. Gewoon mijn brood kunnen verdienen.”

ROBINAN

Heb je iets te melden over jongeren èn Castricum? Wil je ook je zegje doen in deze rubriek? Mail dan naar: info@castricummer.nl onder vermelding van ROBINAN.

Woensdag 11 februari 2004

Vooroordelen

Een tijdje geleden kwam er een meisje lachend De Bakkerij binnengelopen. Ze vertelde dat een oudere dame haar, toen ze haar fiets stalde, ‘schorem’ had genoemd. De Bakkerij heeft van oudsher de naam van ‘blowend punkhol’ en dat zal dan ook wel een reden zijn geweest voor de dame om met deze opmerking te komen. Wat ik me dan meteen afvraag: ‘Zou ze eigenlijk wel eens binnen zijn geweest?’ In vergelijking tot drie jaar terug zijn de punkers inmiddels al bijna uitgestorven. Blowen, ja, dat doen ze hier ook voor de deur, binnen niet. En als ik richting De Bakkerij fiets, zie ik ook jongeren in steegjes staan waarvan ik toch echt denk dat ze staan te blowen.
Wat ook niet echt aanspreekt, is het pand. Op dit moment is het zwart om het graffitiprobleem op te lossen, maar, toegegegeven, daarvoor zag het er ook niet super de luxe uit. Dit is trouwens niet alleen een probleem van De Bakkerij, maar van meerdere jongerencentra in Nederland die meestal in oude panden zitten.
Ik sprak laatst een oud-klasgenoot van wie ik wist dat hij van hiphop houdt. Ik nodigde hem dus uit voor de hiphopavond in De Bakkerij. Hij zei eerlijk dat het hem wel leuk leek, maar begon erover dat er in De Bakkerij toch van ‘die figuren’ waren, waardoor hij het geen prettige plek vond om heen te gaan.
Ik zelf heb tot drie jaar terug vier jaar lang in de Sam Sam rond gehangen. Het was toen nog een feestcafé waar veel meezingnummers werden gedraaid. Als je dan eens zin had in iets heftigere muziek, ik hield en houd zelf van trance en techno, dan ging je even langs in de Sands (nu Millennium).
Tegenwoordig is het helemaal veranderd. De ramen van de cafés zijn dichtgespijkerd en je hoort er eigenlijk alleen nog maar beat-muziek om het maar een naam te geven. In heel Castricum hebben de cafés datzelfde concept.
Ik ben toen De Bakkerij binnen komen lopen en heb ‘die figuren’ leren kennen. In de loop van de tijd kwam ik er achter dat ‘die figuren’ gewoon hele sociale figuren zijn die in De Bakkerij veel werk verrichten.
Door die vooroordelen, die slechte naam komen jongeren uit de omgeving niet naar De Bakkerij. Eigenlijk raar dat ik jongeren uit Zaandam, Alkmaar en Hoorn hier wel meerdere malen op bijvoorbeeld de hiphopavonden zien terugkeren.

NIELS HEMELRIJK

Zaterdag 7 februari 2004

Schrikbeeld van Red Bull

De Bakkerij zit diep. In mijn leven neemt De Bakkerij een hele belangrijke plaats in. De berichten die me de laatste tijd ter ore komen over harmonistatie van het jeugd- en jongerenwerk in Castricum, doen dan ook pijn. Ze wekken ongeloof, afschuw zelfs. Ik kan niet begrijpen dat de gemeente echt de mening is toegedaan die ze beweert te hebben.

Harmonistatie, het gelijktrekken dus van het jeugd- en jongerenwerk in de hele gemeente. Daarom heb ik, als vrijwilliger van De Bakkerij een tijdje terug uit nieuwsgierigheid zelf met een vriend een kijkje genomen in de Storey club, het jongerencentrum van Akersloot.
Er zat een groepje tieners (rond de dertien jaar oud) in een hoekje blikjes Red Bull te drinken. Top-40-hits schalden uit de boxen. Rond tien uur ‘s avonds verlieten ze gezamenlijk het pand. Navraag aan de bar leerde me dat ze naar Bob’s Saloon gingen. De drie barmensen vertelden me ook dat het niet erg zouden vinden als ook mijn vriend en ik zouden vertrekken; ze zouden dan de tent dichtgooien en zelf ook naar de Bob’s gaan. Mijn bezoek aan de Storey Club heeft me weer eens met de neus op de feiten gedrukt. De Bakkerij is uniek, ik denk dat er in de verre omtrek niet één jongerencentrum is waar zoveel van de vrijwilligerstaken door de jongeren zelf worden gedaan. Waar zelfwerkzaamheid en creativiteit zo hoog in het vaandel staan. Waar jongeren zich sociaal, creatief en organisatorisch ontwikkelen, terwijl ze er zelf nog lol in hebben ook. Een alternatief voor de steeds verdergaande commercie. Nu kondigt de gemeente Castricum aan dat in navolging van de fusie met Akersloot en Limmen het jeugd- en jongerenwerk geharmoniseerd moet wroden. Gaaf! , dacht ik, dan worden de Storey Club in Akersloot en Conquista in Limmen dus net als de Bakkerij in Castricum, wat een goed idee!
Maar het tegendeel is waar. De gemeente wil dat het in Castricum in de toekomst net zo zal gaan als in Akersloot en Limmen. Zou mijn schrikbeeld waar worden? Zou het echt zo zijn dat van ons in de toekomst wordt verwacht dat we in een hoekje blikjes Red Bull gaan drinken in afwachting van het moment dat de discotheek zijn deuren opent?
Nogmaals, ik kan en wil niet geloven dat de gemeente Castricum deze achteruitgang doorzet.

MEINDERT DIERDORP

Zaterdag 31 januari 2004

‘Nooit te oud om te leren’

Het was een donderdag, zo’n cliché herfstdag. Desalniettemin vertrok ik gehaast uit mijn werk richting het gemeentehuis. De Stichting Welzijn Castricum ging het onderzoek presenteren naar huisvestingsproblemen bij de diverse organisaties van het opbouwwerk.
Eenmaal ter plaatste bleek ik op tijd te zijn. Zittend in een hoekje dronk ik m’n koffie op. Door de reactie die GroenLinks-wethouder Peter Könst van welzijn op het gepresenteerde onderzoek, snap ik een aantal zaken niet.
Dat zit zo. Ik was aanwezig namens Vereniging Vrienden van De Bakkerij. En, zoals bekend, verschillen wij nogal van mening met wethouder Könst. Vandaar dat ik mijn oren spitste toen deze zijn beleid uit ging leggen. En dat bewees dat je nooit te oud bent om te leren.
Könst zei dat de dorpskernen binnen de CAL-gemeente niet met elkaar te vergelijken zijn, maar dat wisten wij al. Hij ging verder met zijn verhaal en stelde dat de gemeente ‘geen zalenverhuurbedrijf was of ambieerde te zijn’. Geen faciliteiten ‘in wilde pikken’, maar deze het liefst in beheer zou geven van de gebruikende organisatie. En dat de gemeente in dat kader haar verplichting om huisvesting te vinden voor de peuterspeelzaal in Limmen die nog stamde uit de voormalige gemeente Limmen, was nagekomen.
Wat ik dus niet begrijp, is waarom jongerencentrum De Bakkerij dan binnenkort zelf het pand aan het Bakkerspleintje moet gaan huren. De gemeente neemt het namelijk weer in beheer. Dat lijkt mij op ‘inpikken’ en ‘zalenverhuur’ , De Bakkerij heeft er namelijk ruim 25 jaar continu gezeten. Daarnaar gevraagd deed Könst het enkel af met de verklaring dat er een ander beleid gevoerd werd wat betreft tiener- en jongerenwerk.
Aan de gemeentelijke verplichting van de voormalige gemeente Castricum, om vervangende ruimte voor jongerenwerk te realiseren, was in zijn ogen voldaan met tienerwerk in Enjoy. Als de overheid volgend jaar scholieren in het kader van culturele vorming naar een concert wil laten gaan, waarom dan het podium binnen een dorp met drie grote scholengemeenschappen weghalen. Waarom ons dwingen te commercialiseren om voort te kunnen bestaan? Waarom geen divers aanbod aan jongerencentra binnen de gemeente? Bou zei Könst al eerder dat zijn woorden die enkel lucht waren, maar snapt iemand dit nog?

TIM BENNINK

Zaterdag 24 januari 2004

Niet bezuinigen op jongeren

Volgens deze krant zegt Burgemeester Emmens-Knol in haar nieuwjaarstoespraak: ‘Jongeren in Castricum moeten dat nog leren: samen delen.’ Ze doelde daarbij op de Bakkerij-jongeren die zich verzetten tegen de ont- en opruiming van hun jongerencentrum. Met grote verbazing lees ik zo’n bericht.
De inspanning en resultaten voor jongerenvoorzieningen zijn in deze gemeente mager. Het heeft niet zo’n hoge prioriteit, want het kost geld. Liberale economen houden met dit soort bezuinigingen onze economie/welvaart op peil. Balkenende roept ‘éigen verantwoording’ en bezuinigt op medische voorzieningen voor chronisch zieken en gehandicapten en schaft de bijdrage op het zittend ziekenvervoer af. Bah, wat een moraal! Het vingertje opsteken naar zwakkeren die zich niet kunnen verweren.
Jongeren van allerlei leeftijden en groepen/stijlen moeten nu samen in een kleiner pand Enjoy. Kunnen zij zich hier prettig voelen? Grote scholen zijn toch ook geen succes?
In dit rijke land is niet zoveel belangstelling voor gemeenschapsvoorzieningen.
Over dure projecten wordt gedroomd, zoals de afbraak van Geesterhage. Was er nu echt geen alternatieve voorziening voor de Bakkerij, binnen het nieuwe City plan? Wie moet wijken voor wie? Was er geen plekje op het voormalige terrein Fagels of is dat voor dure projectontwikkelaars?
Nee mevrouw de burgemeester, in mijn opvatting pas het belerende toonje niet, wanneer je op weerloze jongeren bezuinigt. Goedkoop paternalisme. Anderen de les lezen, wanneer je verwijtbaar of niet zelf tekort schiet, past niet. Het ware beter, u ze had getroost of excuus had gevraagd voor het ondermaats presteren van deze gemeente voor de jeugd in het afgelopen jaar. Goed zorgen voor de jeugd, bespaart een hoop ellende in de toekomst.

H. Pabst, Castricum

Woensdag 21 januari 2004

´Duister Gebouw´

‘Leuk, meidenavonden in de Bakkerij’, lazen mijn ouders hoopvol voor uit de krant. Ik wilde er echter niks van weten. De Bakkerij was voor mij een duister gebouw.
Totdat ik echt uit begon te gaan. Mijn entree maakte ik bij de Schakel, een tienerdisco, opgezet vanuit de kerk. In een rokerige, kleine ruimte probeerde ik gefrustreerde tienerjongens van mij af te houden. Ik dacht: ”Één keer, nooit weer.”
De volgende stap, ik was inmiddels iets ouder, was discotheek Sands, maar ook daar kon ik niet aan mijn trekken komen. Ik had best zin om te dansen, maar ik vond het commentaar op mijn kleding zo vermoeiend. Ook hier leken de jongens uit op één ding.
Uiteindelijk kwam ik juist daar terecht waar ik nooit verwacht had terecht te komen. Met een vriend struinde ik eerst alle uitgaansgelegenheden in het dorp af waar ik dan toe nog niet geweest was. We konden er weinig beleven: of de mensen waren te oud, of zij waren te opdringerig aanwezig (soms ging dit ook samen).
Ik herinnerde mij vaag het adres dat mijn ouders mij toegefluisterd hadden. “Is hier iets te doen”, vroeg ik aan de jongen met het lange haar achter de kassa. ”Er spelen bandjes en dit is een jongerencentrum, dus er is van alles te doen”. Bandjes dat leek ons wel wat. De rest van de avond hebben wij ons prima vermaakt met een band die ik later nog op MTV terugzag. De mensen waren aardig en leken niet zo gefrustreerd. Ik besloot vaker langs te komen. Vervolgens ben ik ook een tijd lang vrijwilliger geweest op donderdagmiddag in het koffiehuis.
Ook heb ik mij beziggehouden met de organisatie van een creatieve zaalavond, waarbij wij de zaal aankleedden met gedichten bijvoorbeeld. Inmiddels ben ik vooral bezoeker, het vrijwilligerschap is overgedragen aan een nieuwe groep.
De Bakkerij betekent voor mij heel veel. Ik ben er opgegroeid, in een vrije, gelijkwaardig sfeer met ook de nodige felle discussies. Ik heb hier dingen kunnen doen die ergens anders niet mogelijk zijn. Zie jij mensen schilderen op een willekeurige zaterdagavond in een dorpskroeg?
De Bakkerij is nog steeds een duister gebouw, maar ik heb er meer licht gevonden dan waar dan ook! Een nieuw pand is het zeker waard: ik gun het iedereen dat zo´n mooie plek in Castricum blijft bestaan!

FEM ROMBOUT

Zaterdag 17 januari 2004

De Toon, De Muziek en De Bakkerij

Burgemeester Emmens-Knol windt er in haar Nieuwjaarstoespraak van zaterdag jl.geen doekjes om: “Jongeren in Castricum moeten dát nog leren: samen delen.” Ze doelt daarbij op de Bakkerij jongeren die zich verzetten tegen de ont- en opruiming van hun jongerencentrum. De jongeren zijn niet tevreden over het door de gemeente geboden alternatief om met allerlei verschillende leeftijden en groepen gezamenlijk het pand van het voormalige “Enjoy” te betrekken. Omdat jongeren in Akersloot en Limmen wel gezamenlijk een pand bewonen moet dat in Castricum ook maar geleerd worden volgens de burgemeester. Waarom eigenlijk? Moeten Castricumse jongeren hetzelfde vinden en doen als de jongeren in Limmen en Akersloot? De burgemeester gaat ook voorbij aan de bestaande Castricumse situatie. De Bakkerij bestaat al meer dan 25 jaar. Tevens schuift ze op deze manier de vele deugdelijke argumenten van de jongeren zelf terzijde.( Allemaal te vinden op de web-site: www.vriendenvandebakkerij.nl ) Bovendien zijn er beloften gedaan aan de jongeren en verwachtingen gewekt dat in gezamenlijkheid een oplossing gezocht zou worden. Niets van dat al!

Het pand, “Enjoy”, tegenover het station, is door de gemeente Castricum al te haastig aangekocht en nu moeten de Bakkerij-jongeren slikken of stikken. “Eerlijk delen samen spelen”!, roepen we onze kinderen vanaf de rand van de zandbak toe. Maar in een serieus debat met en over jongeren en jong volwassenen is die toon misplaatst. Ook als de toehoorders, zoals bij de Nieuwjaarsbijeenkomst, overwegend grijsgelokt zijn. Zeur ik nu alleen over de toon die wellicht per ongeluk, foutje, naar mijn idee verkeerd gekozen is? De toon is belangrijk maar het gaat natuurlijk ook om de muziek. De burgemeester ventileert een uitgesproken mening en gooit bij wijze van Nieuwjaarswens de deur voor de jongeren dicht. Dit terwijl overleg en dialoog bij uitstek de middelen zouden moeten zijn waarmee een lokale democratie werkt. Van een burgemeester verwacht ik een open houding ten aanzien van het Castricumse jongeren vraagstuk en ook dat ze enigszins boven de partijen staat. Hebben we zo’n jongeren vraagstuk dan? Jazeker. Het is bijvoorbeeld voor jong en oud niet plezierig dat we in Castricum een ‘weekendbastion’ in de dorpskern en rondom het station hebben.

De Bakkerij jongeren negeren is korte termijn politiek. Vooral ingegeven door een beroerde financiële situatie van de gemeente Castricum. Dat heeft met jongerenbeleid allemaal niets te maken en is dus kortzichtig want op de langere termijn creëert de gemeente er op deze manier een paar jongerenvraagstukken bij. Oplossingen ingewikkeld? Vraag eens raad aan de vele jongeren die “de Bakkerij” bezoeken.

Mét hen ben ik van mening dat zo’n uniek jongerencentrum niet mag verdwijnen
Een grijsgelokte ouder,
Castricum
A. Pelzer.

Bovenstaande tekst is een ingezonden brief van een van de ouders van een vrijwilliger en vaste bezoeker van de bakkerij, het stuk is door diverse kranten geplaatst, al dan niet in aangepaste vorm.

Woensdag 14 januari 2004

>> Deel 4

Wat heet jongerenwerk?

De Bakkerij en de maatschappij

Enjoy De Bakkerij?

Hart uit jongerencentrum

Geld op toeleggen

Het belang van open jeugd- en jongerenwerk

VVD is tegen gebruik Enjoy voor tieners

Oefenen

Koffiehuis

Bakkerij moet blijven

Herinneringen

Bakkerij houdt open dag met muziek en tentoonstellingen

Open dag in De bakkerij

Jongerencentrum De Bakkerij opent deuren voor jong en oud

Jong èn Castricum

Vooroordelen

Schrikbeeld van Red Bull

‘Nooit te oud om te leren’

Niet bezuinigen op jongeren

´Duister Gebouw´

De Toon, De Muziek en De Bakkerij

Kalender

Mei 2012

>> Deel 4

Wat heet jongerenwerk?

De Bakkerij en de maatschappij

Enjoy De Bakkerij?

Hart uit jongerencentrum

Geld op toeleggen

Het belang van open jeugd- en jongerenwerk

VVD is tegen gebruik Enjoy voor tieners

Oefenen

Koffiehuis

Bakkerij moet blijven

Herinneringen

Bakkerij houdt open dag met muziek en tentoonstellingen

Open dag in De bakkerij

Jongerencentrum De Bakkerij opent deuren voor jong en oud

Jong èn Castricum

Vooroordelen

Schrikbeeld van Red Bull

‘Nooit te oud om te leren’

Niet bezuinigen op jongeren

´Duister Gebouw´

De Toon, De Muziek en De Bakkerij

Kalender

Mei 2012

Nieuwsbrief